Proces cyfryzacji

       Wdrożenie, opartej na standardzie DVB-T, telewizji cyfrowej stanowić będzie zasadniczy zwrot technologiczny. Przejście z nadawania analogowego na nadawanie cyfrowe w telewizji naziemnej stanowi bowiem niewątpliwie największą zmianę w dziedzinie mediów elektronicznych od czasu przejścia z telewizji czarno-białej do telewizji w kolorze oraz wprowadzenia stereofonicznej emisji radiowej w paśmie UKF FM. W chwili obecnej coraz bardziej zauważalne stają się ograniczenia obecnie wykorzystywanych analogowych telewizyjnych systemów transmisyjnych: niedostateczna jakość obrazu i dźwięku, konieczność stosowania wyniesionych anten odbiorczych i dodatkowych wzmacniaczy antenowych, ograniczona możliwość przesyłania danych dodatkowych, brak możliwości interakcji ze strony widza, niewspółmiernie duże (w porównaniu do innych współczesnych systemów łączności radiowej) wykorzystanie zasobów częstotliwości radiowych. Transmisja cyfrowa w standardzie DVB-T eliminuje większość tych niedogodności, w szczególności umożliwiając:

• uzyskanie poprawy jakości obrazu i dźwięku;

• zwiększenie efektywności wykorzystania widma częstotliwości radiowych (w związku z tzw. dywidendą cyfrową). W związku z tym możliwe będzie: poszerzenie oferty programowej, obniżenie kosztów nadawania przypadających na pojedynczy program, wygospodarowanie dodatkowych zasobów częstotliwości do wykorzystania w przyszłości dla rozszerzenia oferty lub dalszego zwiększenia realizmu przekazu (tzw. telewizja wysokiej rozdzielczości - HDTV), bądź w innych rodzajach systemów radiokomunikacyjnych, np. kolejnych generacjach systemów łączności ruchomej;

   

• nadawanie w różnych formatach obrazu (dotychczasowym 4:3 lub panoramicznym 16:9). Zgodnie z dostępnymi wynikami badań zastosowanie formatu 16:9 poprawia subiektywną jakość percepcji poprzez zwiększenie wrażenia uczestnictwa widza w wydarzeniach prezentowanych na ekranie. Jednocześnie pozwala ono na prezentowanie większości produkcji filmowych w formacie bardziej zbliżonym do oryginalnego co eliminuje szereg zniekształceń wprowadzanych przy obecnie stosowanej w telewizji analogowej emisji w formacie 4:3 (obcinanie brzegów, rozciąganie);

• równoległe nadawanie kilku ścieżek dźwiękowych oraz danych dodatkowych (np. napisów), co może stanowić pomoc przy nauce języków;

• dostęp do usług dodatkowych, w tym – o charakterze interaktywnym.

       Z uwagi na fakt, że znacząca część infrastruktury technicznej służącej do produkcji programów została już poddana procesowi cyfryzacji, nadawcy będą zmuszeni do przebudowy jedynie tej jej części, która jest wykorzystywana do transmisji sygnału bezpośrednio do odbiorcy.

Odbiorcy nie będą musieli całkowicie wymieniać posiadanego sprzętu odbiorczego, gdyż do odbioru telewizji cyfrowej może być wykorzystywany tradycyjny odbiornik TV wzbogacony o specjalną zewnętrzną przystawkę (tzw. Set-top-box lub STB). W sprzedaży dostępne są już także odbiorniki zintegrowane, bezpośrednio przystosowane do odbioru sygnału cyfrowego bez konieczności podłączania zewnętrznych urządzeń dekodujących.